ę Henk Schrik / 2002 / ę pictures: Henk Schrik
[Wereldbeker wedstrijd Hazewinkel Belgie 14/16 juni 2002]

14/16 juni
2002
Wereldbeker
wedstrijd
Hazewinkel


Uitslagen



Marit van Eupen redt eer op zondag
Marcel Hacker wint Holland Beker
Oeps, nog VEEL werk aan de winkel!

Opnieuw was het lichtgewicht skiffeuze Marit van Eupen, die, na Duisburg, nu ook tijdens de wereldbekerwedstrijden in het Belgische Willebroek/Heffen, de Nederlandse eer hoog moest houden, daar waar het eremetaal betrof.
In haar kielzog werd, ook in het niet-olympische nummer lichte ongestuurde twee, nog eremetaal (2e en 3e plaats) gehaald, maar in dit nummer ontbrak de gevestigde orde dit keer.
Een ereplaats voor de zware skiffeuze Hurnet Dekkers zat er nog niet in, maar voor haar was in dit veld voor een finaleplaats getekend. Met een persoonlijk record tijdens de halve finales op zaterdag, en een goede finale race op zondag die een vierde plaats opleverde maakte Dekkers opnieuw een sprong voorwaarts sinds Randstad, Keulen, en Duisburg.
Ook voor Dirk Lippits lijkt alleszins een finaleplaats in het wereldbekercircuit haalbaar, maar Lippits maakt nog fouten om een finaleplaats af te dwingen. De winst in de skiffinale mannen, dit jaar tevens uitgeroepen tot Holland Beker finale, ging zoals velen verwachtten, naar de Duitser Marcel Hacker.

Naarmate het seizoen vordert worden de velden dichter, de concurrentie groter. Die ontwikkeling had ook weer zijn weerslag op de resultaten van de Nederlandse ploegen, waarvan de helft genoegen moest nemen met strijd in de B-finales. En dat betekent weer dat er nog veel werk te doen is voor het coachteam onder leiding van opper-coach RenÚ Mijnders, aan praten, discussiŰren, en beslissen over deze of gewijzigde ploegen, voor het volgende optreden in Luzern.

Van het niet-Nederlandse gebeuren viel op dat de Duitse Jutta Lau, DE succesvolle coach van de Duitse scullsters, een gevoelige nederlaag moest incasseren.
De Egyptenaren waren tijdens de wereldbekerwedstrijden van MŘnchen in 2001 al uit hun dak gegaan, toen ze in de ongestuurde twee een derde plaats bereikten. Dit keer werd het feest in Hazewinkel voortgezet. Een buitengewone prestatie leverde dit keer de Egyptische mannen acht; zij werden derde achter Duitsland en RoemeniŰ.

Lichte skif vrouwen/mannen
Drie Nederlandse skiffeuzes, Marit van Eupen, Judith van Os, en Hedi Poot, waren vertegenwoordigd in een veld van 14 deelneemsters. Van Eupen en van Os, schaarden zich meteen (3*3) bij de halve finalisten; Poot via de herkansing. Van Eupen en Poot plaatsten zich vervolgens voor de finale, van Os werd in dezelfde halve finale vierde. Van Os won op zondagochtend de eerste wedstrijd van de dag, de B-finale lichte skif vrouwen. Marit van Eupen had in de finale geen enkel probleem met de concurrentie (waaraan we mogelijkerwijs nog de Ierse Jennings, de Finse Finska, en de Oostenrijkse Vogel moeten toevoegen). De Britse Brooks McClelland werd op 5 seconden tweede; Hedi Poot eindigde als vijfde.
Er waren geen Nederlandse deelnemers bij de lichte mannen skif. De overwinning ging naar de Tsjech Michal Vabrousek; verrassend tweede werd de Chinees Zhu voor de Duitser Ingo Euler (dit jaar niet geselecteerd voor de dubbeltwee).

Lichte ongestuurde twee
Met 7 deelnemers was het een beetje dun gezaaid in dit veld. Nog geen Chilenen, en ook de Ierse wereldkampioenen ontbraken op het appel. Wel was er naast de twee Nederlandse ploegen, van Michiel van Eupen, Eelke Westra (Ned. kampioen) en Jeroen Bart Hilckmann, Wesley van Breda (de Boorders selectie) een nieuwe Britse ploeg, English/Kittoe. Van Eupen/Westra gingen hard aan, maar De Britten waren sterker en konden de wedstrijd winnend afsluiten. Ook Hilckmann/v.Breda bleken nog een sterke laatste interval in de benen te hebben, en eindigden dicht achter de Britten als tweede vˇˇr v.Eupen/Westra; 'daarmee maken we ons tot de selectie behorend waar', aldus Hilckmann. De bekende boer met kiespijn was dit keer van Eupen, die op een andere volgorde in de uitslag had gehoopt.

Lichte dubbeltwee vrouwen/mannen
Twee veelbelovende races hadden we op de Nederlandse kampioenschappen kunnen constateren, van zowel de lichte vrouwen dubbeltwee, als de lichte mannen dubbeltwee. In Hazewinkel, in een veld van 13 ploegen drongen Kirsten vd. Kolk en Mirjam ter Beek door tot de finale, en sloten die af met een vierde plaats, waarbij de afstand van het Nederlands duo tot de Duitse winnaars Janet RadŘnzel en Claudia Blasberg, 7.4 seconde, nog zorgen baart, aangezien dat nog voldoende ruimte biedt voor nog niet aanwezige ploegen. Nu waren het ook de Britten Casey/Langlands en de Deensen Elande/Daugaard (verrasssend sterk in de eindfase) die het Nederlandse duo voorbleven.
Binnen de groep van de lichte scullsters zal nu ook de beslissing genomen worden hoe de definitieve bezetting voor skif, dubbeltwee en dubbelvier ingevuld moet worden.

In een veld van 20 deelnemers plaatsten zich Gerard vd. Linden en Ivo Snijders via de herkansing voor de halve finales. En hoewel ze slechts met klein verschil (0.4 seconde), niet ongewoon in deze velden, uit de finale werden gehouden door de Britten Kay/Male, strandde toch hier hun missie. Het geheel eindigde enigszins in mineur want de zondachtochtend kwam het niet verder dan een derde plek in de B-finale. De winst in de A-finale ging naar de Italianen Luini/Pettinari voor het nieuw gevormde Duitse duo Brehmer/Ording.

Skif vrouwen/mannen
Met grote nieuwsgierigheid worden de verrichtingen van beide Nederlandse skiffiers in de zware velden gevolgd. Is de progressie zodanig dat aan het eind van het seizoen op een redelijke plaats (8-10 heet dat in Nederlandse begrippen) in het wereldtoernooi gehoopt zou mogen worden, of misschien zelfs een finaleplaats?
De progressie van Hurnet Dekkers in de vrouwen skif heeft alle schijn van een mogelijke finaleplaats. In Hazewinkel was voor een finaleplaats getekend; dat er bijna een ereplaats in zat was alweer boven verwachting. Met een persoonlijk record tijdens de halve finales op zaterdag, en een goede finale race op zondag die een vierde plaats opleverde, maakte Dekkers opnieuw een sprong voorwaarts sinds Randstad, Keulen, en Duisburg. Winnares van de Ladies Trophy werd opnieuw Olympisch kampioene Ekaterina Karsten (BLR). De Tsjechische Knapkova en de Russin Levina bleven Dekkers ook voor.

DNF stond vermeld achter de naam van Dirk Lippits in de halve finales. Race niet afgemaakt maken wij er dan van. Via winst in de series had Lippits zich meteen voor de halve finales geplaatst. En lange tijd nam hij een leidende positie in tijdens de halve finales tot wereldkampioen Olaf Tufte (NOR) langszij kwam. Opnieuw gebeurde wat tijdens de Randstad Regatta gebeurde, Lippits' concentratie/gedachten gingen in de fout/verkrampten, en hij gaf op. Concurrentie die technisch/tactisch anders roeit zal altijd de bedreiging vormen; hoe daarmee op de juiste wijze om te gaan is een 'leerproces'. Lippits won zondagochtend wel gemakkelijk de B-finale.

Holland
Beker
Foto
serie
De hoofdprijs, dit keer ook De Holland Beker, was, zoals velen verwacht hadden, voor de Duitser Marcel Hacker. Hij versloeg regerend wereldkampioen Olaf Tufte met ruime marge. En natuurlijk, wie anders dan Vaclav Chalupa (CZE), eiste een van de resterende ereplaatsen op, dit keer de derde plaats.
Vanwege het niet roeien van de ongestuurde vier, nam Matthijs Vellenga deel aan de skifwedstrijd. In de herkansing kwam Vellenga een plaats tekort voor de halve finales. Aan het geschuif van/met Vellenga was nog geen eind. Men bedacht zich dat er in Tilburg nog een kans was een skif-uitzending te verdienen naar de FISU-kampioenschappen later in Nottingham. Door diskwalificatie wegens oversteken tijdens de wedstrijd ging dat feest echter niet door. Een hectischer gebeuren rond een roeier tussen januari en half juni is nauwelijks voor te stellen; of alle betrokkenen daarmee verstandig handelen ......

Ongestuurde twee vrouwen/mannen
Vanwege blessure geen Nederlandse inbreng in de ongestuurde twee voor vrouwen. Door omstandigheden twee Nederlandse ploegen bij de mannen. Allereerst hadden de Groningers Henk-Jan Braggaar en Frank Munneke zich een startbewijs verdiend tijdens de nationale kampioenschappen. Met twee keer een laatste plaats in voorwedstrijd en herkansing was hun rol uitgespeeld. Vanwege het uitvallen van Michiel Bartman roeide de ongestuurde vier niet, maar kwamen Diederik Simon en Geert Cirkel uit in de ongestuurde twee. Een tweede plaats achter de Zuid-Afrikanen in de herkansing leverde hun een halve finaleplaats op. Vooreerst strandde dit duo in die halve finale, met een vijfde plaats bleven ze buiten de A-finale. Ook in de B-finale reikte het duo vervolgens niet verder dan een vijfde plaats. Of dit een vervolg krijgt, dan wel toch de vier met Bartman, of Eggenkamp, of ... De winst in de A-finale was voor de Britten Matthew Pinsent en James Cracknell (de BBC betaalt grif voor rechtstreekse beelden wanneer 2- en 4- binnen een half uur in het programma zitten, reden waarom het programma in Hazewinkel was omgezet). Kirchoff/Landvoigt (GER) bleven de Zuid-Afrikanen Clemente/Cech met 0.3 seconde voor om de tweede en derde stek.

Dubbeltwee vrouwen/mannen
Geen Nederlandse deelname in de dubbeltwee vrouwen welke wedstrijd verrassend gewonnen werd door het Engelse duo Flood/Houghton vˇˇr Lutze/Qualqili (voorheen Kowalski en wereldkampioen in dit nummer). Bij de mannen zien we dit jaar een niet aflatend enthousiasme van Julian Hoogland en RenÚ ten Thije voor het formeren van een goed lopende dubbeltwee. Maar als bijna de gehele elite (15 boten) zich meldt bij een wedstrijd dan moeten alle zeilen bijgezet worden ... Het niveau is zo hoog, dat het Nederlandse duo hier nog de aansluiting mist. Verder dan een twaalfde plaats op gepaste afstand kwam het niet. Winnaars werden de regerend wereldkampioenen Petoe/Haller (HUN), die na een mislukt avontuur in de dubbelvier (Duisburg) teruggekeerd waren in de dubbeltwee, vˇˇr de Tsjechen en Duitsers, respectievelijk twee en drie.

Ongestuurde vier licht/zwaar
12 ploegen hadden zich gemeld voor de lichte mannen ongestuurde vier. De Nederlandse lichte vier met Joeri de Groot, Alwin Snijders, Jeroen Spaans en Karel Dormans, had hun proeve van bekwaamheid voor Hazewinkel onder andere afgelegd tijdens de nationale kampioenschappen. In Hazewinkel bleef het viertal verstoken van de finale, omdat het ruim moest toegeven op de Fransen en de Duitsers. In de B-finale verloor het aanvankelijk leidende Nederlandse viertal toch de eindstrijd van een tweede Duitse vier. De eerste Duitse vier kwam in de finale niet aan de start, omdat een botsing vooraf met een kampechtersboot dat verhinderde. En kennelijk wilde men het programma daarvoor niet veranderen....... De Denen wonnen de race voor ItaliŰ en de regerend wereldkampioen Oostenrijk.

Vanwege de blessure van Michiel Bartman, startte de ongestuurde vier niet, maar roeiden Simon/Cirkel in de ongestuurde twee, en nam Matthijs Vellenga deel aan de skifwedstrijd.
Geen NED1 dus bij de zware mannen in de ongestuurde vier; wel NED2 en WIII. Aan de start verschenen 11 boten, waarvan, gezien Duisburg, de Britten en Duitsers zich direct voor de finale plaatsten. In de herkansing bleef NED2, met Merwijn Ligtenberg, Dries van Dongen, Daniel Mensch, en Jan Willem Gabriels ruim achter de tijd die in beide herkansingen nodig was voor een plaats in de finale. De WIII-vier met Jos Klinge, Gijs Kind, Derk Fontein, en Stephan van Dongen, die op de NK al redelijk gestunt had, deed dat hier opnieuw, door in de herkansing achter de Fransen een finaleplaats in de wacht te slepen. Op een stunt in de finale rekende niemand; die kwam er ook niet want de verwachting, 10 seconden achter de winnaar, was nog iets gunstiger dan de uiteindelijke uitkomst, 12 seconden achter de Britse winnaars, op een zesde plaats. Kan uit al deze kandidaten nog een amulgaan ongestuurde vier komen, of is het niveau per definitie bestemd voor uiteindelijk nog een gestuurde vier in Sevilla
In Duisburg hadden zowel de Britten als de Duitsers in de ongestuurde vier een dag gewonnen, ditmaal bleken de Duitsers de race te hard te zijn aangegaan, de eindsprint van Britten en Italianen kon niet opgevangen worden, en zo was de geest een beetje uit de fles. De Britten wonnen van de furieus sprintende Italianen.

Dubbelvier vrouwen/mannen
Voor de dubbelvier strijd van de vrouwen hadden zich 8 boten gemeld. In de voorwedstrijd had zich al het duel tussen de Ukra´ne en Duitsland voorgedaan, met verlies voor de Duitse vrouwen. Na Duitsland en Denemarken plaatste het Nederlands viertal met Nienke Hommes, Marlies Smulders, Melina Bus en Femke Dekker zich in de herkansing als derde voor de finale.
In de finale kon de Nederlandse ploeg zich ten opzichte van de plaatsingswedstrijden nog een een plaatsje verbeteren, door de Deense dubbelvier achter zich te houden. De Ukra´nse vrouwen herhaalden hun prestatie uit de voorwedstrijd en verwezen de Duitse vrouwen naar de tweede plaats. De Britse dubbelvier, winnaar van een van de voorwedstrijden, eindigde als derde; Nederland eindigde als vierde.

Wereld
Beker
Foto
serie
Opvallend bij de mannen dubbelvier was dat de Duitsers nog geen dubbelvier gevormd hadden, althans in Hazewinkel kwam die nog niet op het water. En behalve de boten van over de grote plassen was de elite aanwezig, en dat betekende voor het Nederlands kwartet plaatsen inruimen op de ranglijst. Van de in totaal 12 boten, wonnen de Italianen en de Ukra´ners, elk hun voorwedstrijd. Voor de resterende vier finaleplaatsen in de herkansingen kwam het Nederlands viertal met Gijs Vermeulen, Benjamin Schuuring, Thomas Dirksmeier, en Jurrien Rom Colthoff twee plaatsen en 1.5 seconde te kort ten opzichte van de Witrussen, Britten, en Denen. Evenals in voorwedstrijd en herkansing waren de Fransen in de B-finale sneller dan het Nederlands viertal; de Chinese dubbelvier verraste de Nederlandse vier nog in de eindsprint, waarmee het Nederlands kwartet in totaal op een negende plaats eindigde; onaangenaam verrast met nog het vooruitzicht van een Duitse ploeg en wellicht nog ploegen van overzee (Australie,VS). Evenals in Duisburg was de prooi ditmaal voor de Ukra´nse vier, voor de Polen en de Italianen.

Duitse sculsters krijgen klop
Van het niet-Nederlandse gebeuren viel op dat de Duitse Jutta Lau, DE succesvolle coach van de Duitse scullsters, een gevoelige nederlaag moest incasseren. Kathrin Rutschow was nog steeds niet op het strijdtoneel, maar meer nog Lau's vrouwen dubbeltwee kreeg klop van de Britsen Flood/Houghton, en de nieuwe vrouwendubbelvier kreeg 'historische' klop van de Ukra´ne. Een nederlaag van de Duitse dubbelvier was namelijk sinds de WK van 1993 (Korzeniowski bracht de Duitse vrouwen destijds een verrassende nederlaag toe met de Chinese dubbelvier), nooit meer voorgekomen. Dus ook voor Juta Lau geldt ditmaal, nog veel werk aan de winkel.

Egyptenaren vieren feest
De Egyptenaren waren tijdens de wereldbekerwedstrijden van MŘnchen in 2001 al uit hun dak gegaan, toen ze in de ongestuurde twee een derde plaats bereikten. Dit keer werd het feest in Hazewinkel voortgezet. Een buitengewone prestatie leverde dit keer de Egyptische mannen acht; zij werden derde achter RoemeniŰ en Duitsland dat in de laatste paar meter de overwinning van de Roemenen afsnoepte. Het aanwezige Egyptische kamp was uitzinnig van vreugde om deze prestatie, en de meegebrachte video-camera's zoemdem alsof het een lust was, jazeker de ploeg werd uitgebreid gefilmd, maar men voelde zich nu ook zo vrij nu om de blonde ceremonie-meisjes uitgebreid te filmen......

Uitslagen


beeldmerk Laatst gewijzigd: