© Henk Schrik / maart 2002 / © foto's: Henk Schrik
[Head of the River, Lange afstandskampioenschap van De Amstel,
(Willem III, ARB), Amsterdam, 24 maart 2002]
70e-mannen
49e-vrouwen
 
Head
of the River
2002

"De Amstel is vol" / "Rot op"
Nereus opnieuw spekkoper

Tolerant zijn, wat is dat eigenlijk tegenwoordig? Een kalende nicht (enige acceptie is nog maar net bereikt) die nu opeens gaat schreeuwen dat het land vol is? Op de rails van het station gaan zitten om je gelijk te halen, en een voetbalkaartje afdwingen? Of tijdens een roeirace gewoon over een andere ploeg heenvaren, omdat die ploeg niet snel genoeg uit 'MIJN' ideale lijn verdwijnt? Dat je jezelf daarmee in vele gevallen ook benadeelt wil menigeen in de hitte van de strijd weleens helemaal vergeten. Vandaar dat we tijdens de Head of the River menige spectaculaire aanvaring konden waarnemen, uit onkunde, uit volslagen domheid en soms moedwillig.

Maar net als een week eerder ging Nereus voor het overgrote deel met de eer strijken. Zowel de lichte mannen, als de zware mannen, wonnen opnieuw hun divisie, met een boeiend gevecht achter Nereus door de 6-verenigingen combi en Skøll. De vrouwen van Nereus moesten veel terrein prijsgeven, vooral ten opzichte van stadgenoot Skøll. Skøll won, na een zeer sterke tweede deel van de wedstrijd.

Maar DE smaakmaker van de dag was de achtervolgingswedstrijd aan de kop van de mannen clubacht, stroomopwaarts. Meer dan 6.5 km roeiden de oranje/geel kleurige mannen van Dudok op 10 meter afstand achter de voor hun gestartte ploeg van het Spaarne; het open water op de laatste 900 meter bracht Dudok nog naast Het Spaarne. Maar toch won Dudok niet, want met 0.26 seconde verschil ging het enkele plaatsen daarna gestartte Skøll met de winst strijken.

Wie kent niet het verhaal van de gebroeders de Nooyer die momenteel zelfs twee keer per seizoen het tegen elkaar moeten opnemen in de voetbal competitie. Met betrekking tot roeien heb ik er al eens eerder gewag van gemaakt. Tijdens deze Head viel het me plotseling ook weer op. Eén van de meest fanatieke families kwam uit Delft. Het echtpaar Helen en Wouter op den Velde, en Wouters' zus namen actief deel aan de Head. Een andere familie, zusjes en broer Hengst, waren notabene met z'n vieren van de partij (zie verder voor meer informatie).

5.5km stroomafwaarts (10.00 uur)

Achten
Zoals gezegd, ongelijk de Vierkamp, won Nereus niet de drie hoofddivisies. De vrouwenacht moest op de Head behoorlijk inleveren ten opzichte van een week eerder, en dat vooral in verhouding tot stadgenoot Skøll. De vrouwen van Nereus moesten het echter doen zonder Femke Dekker, de Skøll-vrouwen hadden dit keer wèl Hurnet Dekkers aan boord, en dat scheelde voor beide ploegen toch een slok op een borrel.
Achttien seconden bedroeg de voorsprong van het winnende Skøll dat nogal rustig begon, maar die winst vooral in het tweede deel van de wedstrijd boekte. Nereus werd wel tweede, maar dat was een virtuele uitslag vanwege strafseconden die de Thêta/Orca/Skadi combi met opnieuw Meijer, Westerhof, en Klaren aan boord kreeg aangemeten. Die combi bezette in feite met 7 seconden achter Skøll en 7 seconden vóór Nereus, de tweede stek.
Verloor Nereus de hoofddivisie, het haalde wel revanche op de verloren Vierkamp bij de vrouwen beginnelingen achten, al was de winst op stadgenoot Skøll slechts 2 seconden. De vrouwen van Orca, winnaars in Delft èn van de Vierkamp, moesten het nu bezeuren; 15 seconden was de afstand tot het winnende Nereus. Vidar opnieuw voorin het klassement.
Vrouwen 8
Foto
serie
Behalve de opnieuw vanzelfsprekende winst van de ex-internationals die zich onder Willem III vlag verzamelden (zonder strafseconden bijna een minuut voorsprong op de rest) in het veteranen veld, werd de top van het klassement dit keer enigszins op zijn kop gezet. RIC duikelde van een tweede (Vierkamp) naar de zevende stek; DDS dat een week eerder faalde op de sprint, bereikte nu de ereplaats achter WIII. En De Laak, later nog startend in de rij van clubachten kreeg uiteindelijk nog een zesde plaats onder de veterinnen. De vrouwenclubacht werd gewonnen door Gyas, dat meer associaties heeft met de Head dan de Vierkamp, een week eerder afwezig was, maar nu de winst greep. Beatrix dat enkele jaren terug overschakelde van veteranenveld naar clubveld doet hier nog mee om de ereplaatsen (2e). Het arme De Hoop zal hun positie nooit weten; diskwalificatie was hun straf, ach de ploeg had een stuur die geen lid was van de vereniging :=).

Dubbelvieren
De beide leeftijdsgroepen meisjes junioren vormen natuurlijk de belangrijkste velden; ofschoon het vrouwen veteranenveld en het clubveld met 76 ploegen kwantitatief de hoofdmoot vormden.
De meisjes van RIC, met op slag Ellen Maas, stonden een week eerder na de eerste dag van de Vierkamp verrassend bovenaan. Maar wat zich de tweede dag van de Vierkamp al liet aanzien, moest het viertal van Die Leythe toch de snellere ploeg zijn. Tijdens de Head zetten Beugelsdijk, Dirksmeier, v.Amersfoort en de Jong dan ook orde op zaken. De winstmarge op RIC was groot (32 seconden). Met nogeens 13 seconden eindigde de Spaarne/WIII-combi op een derde plaats. In de jongste categorie won een allergaartje van Beatrix / Zwolsche / Breda en DDS.
Vrouwen 4x
Foto
serie
Vorig jaar hadden twee RIC-ploegen zowel de vrouwen veteranen dubbelvier als clubdubbelvier gewonnen. Dit jaar moest veel verlies geïncasseerd worden; een vierde plaats in het veteranenveld was het maximum dit keer. De dienst werd dit keer uitgemaakt door Viking, waar onder andere ex-internationals als Meike van Driel en Tessa Appeldoorn deel uitmaakten van de ploeg; 36 seconden was de voorsprong op de rest van het veld, waarvan de topploegen iets dichter op elkaar eindigden. Vóór RIC eindigden nog verrassend DDS, Thyro, waar men erin geslaagd was Marjan Pentenga (voorheen Hunze) deel te laten uitmaken van de ploeg. De noordelijke vrouwen ploegen vormden de top van het klassement van de clubdubbelvier, waar De Hunze won voor Gyas.

7.5km stroomopwaarts (13.00 uur)

Achten
Vanwege een vreemde inschrijvingsprocedure bij Skøll was niet de in principe snelste mannen clubacht van Skøll, afgelopen jaar winnaar vóór Het Spaarne, als snelste clubacht gemeld (dus niet voorop startend); het zou het strijdverloop vanaf de wal nog interessanter hebben gemaakt.
Maar desalniettemin schotelden de nummers twee en drie van afgelopen jaar ons een boeiende strijd voor. Na ruim 1km wedstrijd roeide Dudok (met als coach Hulckmann de 2e :=) al op zo'n 10-15 meter achter Het Spaarne (al twee jaar tweede met de ervaren ex-junioren v. Ulden, Groot, v. Liere). Met tegenwind won Dudok iets meer terrein, anderzijds moest af en toe even 'gerust' worden. De kiellinie-strijd, met Dudok voortdurend in het vuile water van Het Spaarne, duurde voort, want Dudok kon onvoldoende winst maken om te passeren, totdat de laatste 900 meter rechte rivier geroeid moesten worden. Dudok slaagde erin langszij te komen; Het Spaarne ging nog wel als eerste over de lijn, maar de winst van Dudok op Het Spaarne was natuurlijk ruim voldoende. Proteus, dat in het begin van de wedstrijd ook naderbij kwam en nog een gevaar vormde, zakte in de laatste 2km toch weer terug. Maar Skøll's snelste ploeg, even later gestart, roeide ook wederom snel, en spijtig voor Dudok (meer dan 6km in het vuile water van Het Spaarne), Skøll bleef hun 0.27 seconde voor. Derhalve Skøll eerste, gevolgd door Dudok, met 14 seconden daarna Het Spaarne als derde.

Dubbelvier
Club/Jun
Foto
serie
Een week eerder hadden de jongste junioren (15/16) uit Crefeld de Driekamp gewonnen. De Head, zonder diezelfde Duitsers, en met praktisch geen verschil tijdens de Driekamp tussen Tromp en Het Spaarne, zou een duel worden tussen die twee ploegen. Maar de druiven waren zuur voor Het Spaarne, en zeker voor Spaarne's coach, want vraag hem bij verlies na afloop liever niets, de kans op een klap voor je hersens is groot.... Dus, evenals afgelopen jaar, wonnen de Tromp-kits. En voor Het Spaarne waren de druiven inderdaad zuur, want het verschil met de Tromp-kits was ruim 17 seconden. En het moet nogmaals gezegd, het startverschil tussen de clubachten en jongensdubbelvier is niet voldoende omdat (calamiteiten gevaar) na 5.5 km de eerste viertjes zich tussen de achten door manouvreren.
De smaak te pakken? Daarom was De Hunze weer present natuurlijk met hun mannen in de clubdubbelvier. Al twee jaar achtereen smaakten ze het genoegen dit op één na grootste veld te winnen. En ook dit jaar, het derde jaar op rij, hadden ze geen moeite met de concurrenten. Maarten Imelman en consorten bleven de naaste concurrentie, DDS, dat afgelopen jaar ook tweede werd, 30 seconden voor.

8km stadinwaarts (16.00 uur)

Achten
Niet alle deelnemende ploegen aan de Vierkamp waren op de Head aanwezig; WIII bijvoorbeeld beperkte zich tot de Vierkamp. Enkele andere ploegen hadden een gewijzigde bezetting, enerzijds gepland, anderzijds moest een belronde op zaterdag voor de wedstrijd nog zorgen voor completering vanwege ziek zijn en dergelijke. En Proteus dat een week eerder de tweede divisie ruim had gewonnen, was nu deelnemer in de eerste divisie. Nereus was echter opnieuw in dezelfde samenstelling aanwezig, en roeide gaande de wedstrijd verder van de concurrenten weg. De blauwe wimpel ging opnieuw naar Nereus, het won met ruim een halve minuut voorsprong. Daarom was de de strijd tussen Proteus en de daarachter gestartte ploegen van Skøll en de 6-verenigingen combi met onder andere vd. Veen, Landman, Gabriels, vd. Kooij het meest interessant. Skøll (met nu invaller Gijs Kind van de buren) en de 6-verenigingen combi hielden elkaar 8km lang in evenwicht; de combi-ploeg was op de streep net even sneller (0.65 seconde). Proteus werd vierde.
De lichte Canadezen van Brock-university waren nog een weekje in Amsterdam gebleven, maar met nog enkele kilometers meer te roeien dan een week eerder bleek het thuisroeiende Nereus toch meer inhoud te hebben; de Nereïden hielden de Canadezen op 22 seconden afstand.
De zware beginnelingen acht van Nereus toonde zich ook, evenals een week eerder, oppermachtig ten opzichte van de concurrentie, want een voorsprong van 40 seconden op de 'naaste' concurrentie mag terecht, zoals de Britten zeggen, een 'landslide' overwinning genoemd worden. Proteus toonde zich nu de betere van de rest, met ruim daarachter (17 seconden) Orca. Skadi, een week eerder nog keurig tweede, tuimelde nu op grote afstand naar een zevende plaats. Het was trouwens opvallend hoe groot de verschillen in deze zware beginnelingen divisie waren, waar zich nu toch, enigszins geruststellend, enkele ploegen meer aan de start gemeld hadden.
De onderlinge verschillen bij de lichte mannen beginnelingen waren veel kleiner dan bij de zware beginnelingen. Aegir, dat via de beste sprint een week eerder de Vierkamp had gewonnen, moest nu echter een stapje terug doen, en met een derde plaats tevreden zijn. De Skøllies, die een week eerder nipt van Aegir verloren konden nu feestvieren, zij bleven een nieuw gestartte combi van Orca/Vidar/Triton 9 seconden voor.
Wat betreft de junioren was het duidelijk, met de Spanjolen naar huis, was een overwinning van de Willem-III acht geen probleem; 79 seconden bedroeg maar liefst de voorsprong op de concurrentie, met Het Spaarne als de nummer twee.
Mannen/Vets
Foto
serie
Niet minder dan 73 veteranen ploegen (A,B,C) hadden zich aan de start gemeld, allemaal weer het water op gedirigeerd door opper spreekstalmeester Hans Reinders. En het is natuurlijk een beetje simpel gesteld met zoveel deelnemers, maar toch, de voornaamste vraag was, wie zou de snelste dagtijd neerzetten, RIC (VB) of Willem III (VA). Een week eerder had RIC, door een betere sprint, nog op punten gewonnen van WIII. RIC had, vanwege enig surplus aan roeiers, een paar roeiers gewisseld voor de Head, en ook WIII had personeel gewisseld, enerzijds gepland, anderzijds wegens ziekte nog moeten rondbellen. En ook bij de gecharterde Adri Middag moest bij wijze van spreken nog het prijskaartje van het wedstrijdtenu gehaald worden, waarna het rugnummer opgespeld werd. RIC opende de wedstrijd met schoon water voor zich. WIII kon pas als 60e ploeg in dit veld van start gaan, en had één van de meest ervaren stuurlui, Merijn van Oijen, ingehuurd, om hun door de kluwen boten heen te loodsen, met verve zo hoorde men van de wallekant, hoewel dat in deze divisie met andere stuurlui en andere roeiers menige keer fout ging (zie onder). Het eindresultaat was opvallend verrassend; WIII won, RIC werd tweede, maar het onderling verschil na 8km strijd was verbluffend, slechts 0.25 seconde. Met bijna een minuut achterstand nam De Laak de derde positie in.

Fatsoen, normen en waarden
Variabeelden
Foto
serie
In mijn inleiding heb ik er al uitgebreid op gewezen hoe we kennelijk mogen denken en doen. Op en rond de voetbalvelden gelden al nieuwe 'regels', maar deze worden ook al gewoon bij roeiwedstrijden blijkbaar. 's Morgens zagen we al dat de ene dubbelvier zomaar bij de andere binnen voer, ogen nog dicht?, of is het normaal. 's Middags bij de mannen veteranen ging het tot drie keer mis, en toch is de rivier bij WIII voor de deur niet echt te smal. Maar kennelijk waren de baancommissar(e)(i)ssen inmiddels verblind door de zon, of waren al naar huis, omdat er geen enkele weerslag van de gebeurtenissen in de uitslagen te vinden was, of mocht het soms allemaal gebeuren, beetje assertief roeien en sturen moet tegenwoordig kunnen nietwaar.
In twee gevallen ging het om assertieve stuurtjes/roeiers van De Hoop (zie fotoreportage, mannen/veteranen). In het derde geval was ik zo verbouwereerd dat ik vergat een plaat te schieten, nieuwsgierig als het ware of de ploeg zonder kont het tot het vlot van WIII zou redden. Maar het deed mij gelijk denken aan de twee ponies die een paar dagen eerder bij WIII voor de deur liepen, nou ja de een besprong de ander voor een beurt, en de meisjes die ze aan de hand hadden konden de twee nauwelijks uit elkaar houden. Zo ook tijdens dit roei-ongeluk, eenmaal boven op de kont van die arme Jason-ploeg beland, roeide de aanrandende ploeg (Breda 2, dat bijna nog de stuur van Jason erbij spieste) gewoon door, bezeten van deze aanrandende positie?? Gevolg, het kontje van de Skøll, ja de boot met die naam, welke vroeger gekocht is door de UvA voor uitleen aan Skøll en Nereus, en nu nog steeds dienst doet bij Jason, was niet meer..... Jason haalde het WIII-vlot, en de roeiers maar vertwijfeld roepen: 'kan dit nog gemaakt worden?'

Families
Ik maakte in mijn inleiding al gewag van zeer actieve families tijdens de Head. Eén van de meest fanatieke families kwam uit Delft; het echtpaar Helen en Wouter Op den Velde spanden de kroon. Helen sloofde zich in de ochtend als actief roeister uit in de veteranen dubbelvier (2e); kleedde zich daarna om, en nam de stuurpositie over in de mannen club dubbelvier, waar haar man Wouter als slag actief was (2e). Tenslotte stegen man en vrouw in Ouderkerk nogmaals in de acht voor hun laatste ritje (13e overall, 5e B-categorie). Toch was dat nog niet alles, zo meldde de familie Op den Velde; 'om de story compleet te maken: Wouter's zus Martien Op den Velde roeide in datzelfde blok (veterinnen dubbelvier derhalve) in een Viking-ploeg naar de 10e plek'.
Eén van mijn vaste briefschrijvers kon mij ook nog melden dat: "De familie Hengst was met 3 zussen en een broer ook duidelijk aanwezig: Carlijn Hengst stuurde de vrouwen acht van Skøll in de eerste divisie en werd dus deelgenoot in blik; Eva Hengst stuurde de eerstejaars vrouwen acht van Skøll (2e plaats); Hanneke Hengst was actief roeister in de meisjes 15/16 dubbelvier, de combi van WIII/Spaarne/Pampus (3e), en mocht daarna deelgenoot van blik worden als stuurvrouw van de winnende jongens junioren8 van WIII. En tenslotte David Hengst maakte deel uit van de Skøll ploeg in de tweede divisie (2e)".


Uitslagen: (.pdf) 10 uur | 13 uur | 16 uur |


beeldmerk Laatst gewijzigd: