Henk Schrik / 2002 / pictures: Henk Schrik
[Nederlandse kampioenschappen roeien 1/2 juni 2002]
Nationale kampioenschappen
Lichte dubbels maken vorderingen

Roeien en de Skøll-burger

Wat blijft je nou zo'n nationaal kampioenschap het meeste bij. Dat zijn toch wel enkele wel en niet opvallende roeiprestaties, maar toch ook het opvallende randgebeuren; danwel een combinatie van twee.
Na Duisburg terug op de thuisbasis leken het vooral de lichte dubbeltweeën die in de laatste twee weken de nodige progressie gemaakt hadden, hoewel we natuurlijk slechts nationaal vergelijkingsmateriaal hadden tijdens de nationale kampioenschappen. Maar Kirsten vd. Kolk en Mirjam ter Beek leek een promising duo, en het geselecteerde duo Gerard vd. Linden en Ivo Snijders presenteerde zich, althans op zondag, uitstekend. En in de éénzitters ging het voor het grootste deel zoals verwacht kon worden.

Na de matige oogst in Duisburg werd er op de Bosbaan opnieuw afgewogen en gehusseld, maar ook gestreden om een plaats in de Olympische lichte dubbels. Bij de vrouwen waren Kirsten vd. Kolk en Mirjam ter Beek (weer op gang gekomen na een langdurige blessure) aan de beurt voor hun weken in de dubbel. Na wat de Randstad Regatta en Duisburg leerden, bleek de wedstrijd tijdens de nationale kampioenschappen, nu dus met vd.Kolk/ter Beek (Nereus/WIII) aan boord, en duidelijk winnend, tot nog toe de meeste perspectieven te bieden, zeker aangezien ter Beek nog niet geheel in oude doen was. Marit van Eupen en Maud Klinkers (Nereus/Triton) bezetten de tweede plaats. Een dag erna was ter Beek dan ook nog geen partij voor Marit van Eupen in de éénzitter. Kirsten vd. Kolk roeide dit keer sinds tijden weer eens een goede 2km wedstrijd, met een tweede plaats achter v. Eupen. De wereldbekerwedstrijd in Hazewinkel moet vervolgens meer informatie bieden over de perspectieven van het duo vd.Kolk/ter Beek.

In de dagen na Duisburg, werd ook duidelijk dat de lichte mannen dubbeltwee voorlopig bemand zal worden door Gerard vd. Linden en Ivo Snijders (Nereus). Zij kwamen zondags weliswaar niet in hun eigen nummer uit, maar streden in de wedstrijd voor zware dubbels mee. Niet zonder succes overigens, want ze wisten de beoogde winnaars in dit nummer, Gijs Vermeulen en Jurrien Rom Colthoff (Nereus, Triton) een nederlaag toe te brengen. Een puike wedstrijd van vd.Linden/Snijders, waar nauwelijks iets op af te dingen viel. Na de net niet geslaagde missie in Duisburg een tweede kans voor dit duo in Hazewinkel. De winst in de lichte dubbeltwee ging nu enkele uren later naar de combi met' Dylan vd. Linde en Wolter Blankert (Amstel/Skøll).
Wel viel er natuurlijk wat af te dingen op hun niet verschijnen in de éénzitter, een dag ervoor, waarvoor ze zichzelf gevrijwaard hadden. Misschien begrijpelijk, maar toch jammer. De kampioen van het afgelopen jaar, Ronald Bakker Dirks (De Hoop) prolongeerde zijn titel. Dat zag er aanvankelijk lang niet naar uit, maar Bakker Dirks bemoeit zich nou eenmaal altijd pas de tweede kilometer met de wedstrijd, en zo zagen we wel een prachtige inhaalwedstrijd van Bakker Dirks, die hem ook de titel opleverde.

Vermeulen en Rom Colthoff moesten het dus afleggen tegen vd. Linden en Snijders, maar ook ten Thije/Hoogland (Euros/Zwolsche) bleven Vermeulen/Rom Colthoff nog net voor. De dag ervoor had het Nereus/Triton duo wel hun titel en in principe Nations Cup aanwijzing zeker gesteld in de senior-B dubbeltwee. In deze wedstrijd bleef de concurrentie, Olaf Smit en Thomas Notermans (Thêta/Viking) lang plakken; te lang vonden Vermeulen/Rom Colthoff, zij meenden, gestart in de hoge boei, meer tegenwind te voelen, en schoven voor de rest van het veld uit, twee banen op. Het leverde in elk geval wel meer seconden winst op...
De andere senior-B dubbeltwee met enig perspectief is de vrouwen dubbeltwee met Annemiek de Haan en Sarah Siegelaar (Skøll/Nereus). In Duisburg scoorde het duo goed. Zondag, tijdens het nationaal kampioenschap moesten ze het in de vrouwen dubbeltwee opnemen tegen onder andere Hurnet Dekkers en Marlies Smulders (Skøll), tegen welk duo ze het met zeven seconden afstand moesten afleggen. Later die middag won Siegelaar de titel in de senior-B skif.

Dekkers won dus met Smulders de titel in de vrouwen dubbeltwee. Een dag tevoren was er ook niemand meer die Dekkers de titel in de éénzitter kon betwisten. De nummer twee, Femke Dekker (Nereus) moest acht seconden inleveren. Nationale winst lijkt vanaf nu geen enkel probleem meer te zijn voor Dekkers, inmiddels gebombardeerd tot DE Nederlandse skiffeuze van het moment. Het wordt nu natuurlijk interessant, of Dekkers, als hopenlijk in Hazewinkel zich de volledige elite meldt, pas kan houden in het metier.
Ook Dirk Lippits ondervond geen noemenswaardige problemen in het behalen van de nationale titel in de eenzitter. Maar ook hij, net als de mannen in de senior-B dubbeltwee, had wel last van een 'plakker', want de vechtlust van Rogier Blink (Gyas) was heel groot. Toch, het was vechten tegen de bierkaai van Blink. Lippits, inmiddels ook een baantje opgeschoven, hield Blink op ruim vijf seconden achterstand.

De lijst met kampioenen 2002 is beschikbaar; bij een aantal is een foto bijgevoegd. Daarnaast zijn er nog enkele foto's van sporters en randgebeuren in de bijgaande foto serie gezet. In der haast dit keer obscure fotorolletjes gekocht, jammer toch.....

Kampioenen
2002
    Foto
serie

Er moet geluid uit die luidsprekers komen is het devies!; het geeft niet wat! Nou dan vertel je toch gewoon dat de vrouwen ongestuurde twee zo van start gaat en dat het met een smalle top toch een spannende wedstrijd zal worden. Nou niet dus, maar dat was van tevoren wel bekend. Fraukje Wegman en Helen Tanger (Okeanos) roeiden een verplicht nummer. De 'concurrentie' bleef meer dan een halve minuut achter. De titel in de ongestuurde vier bij de vrouwen was een dag eerder naar het verenigingsviertal van Gyas gegaan.
De ongestuurde vier bij de mannen werd een overwinning voor de inmiddels gewijzigde NED1 vier, waar, na de misser van de vier in Duisburg, Geert-Jan Derksen het veld moest ruimen voor Matthijs Vellinga. Samen met Michiel Bartman, Geert Cirkel en Diederik Simon won Vellinga dus zijn eerste nationale titel. Maar de winst was niet overtuigend, Maar nu was het niet NED2 (later op de dag winnaars in de gestuurde vier) met vDongen, Gabriels, Mensch, en Ligtenberg, dat dichtbij bleef, maar opnieuw de brutale all-Nereus ploeg (Charante, Hartong, Smulders, Groot) die al enkele jaren het hele jaar door op elkaars lip zit, en dat helpt kennelijk toch om voorin te eindigen. Maar de verrassing leverde de WillemIII-vier, vDongen, Kind, Fontein, Klinge. Een weekje met elkaar trainen en dan weer de tweede plaats stelen tijdens de nationale kampioenschappen; gaat het dan beter met de conditie? De volgende dag kon dit geen vervolg krijgen, want nu kregen Stefan van Dongen en Jos Klinge (WIII) op hun beurt weer ruim klop van Aegir, met Frank Munneke en Henk Jan Braggaar.
De wat mokkende Diederik Simon kon zich ook dit weekend niet tevreden stellen met het resultaat van de ongestuurde vier. Ter afleiding zocht hij nog een andere wedstrijd. En bij niet voorradig zijn van veel ongestuurde tweeën zocht hij die afleiding met vier-zonder bootgenoot Geert Cirkel in de gestuurde twee. Enige concurrentie kregen ze daarbij van Geert-Jan Derksen en Ido Kleinlugtenbelt (Okeanos/Skadi), maar de zege ging overduidelijk naar Simon/Cirkel.

Voor nieuw lichtgewicht Alwin Snijders waren het de afgelopen weken 'hectische weken' met het gewicht (en de wel of niet wijkende krachten). Op de Randstad Regatta moest het gewicht in orde zijn, in skif en dubbeltwee, daarna in Duisburg. De wedstrijden, de testen, en de stoeltjesdans oefeningen leidden er uiteindelijk toe dat hij geen plaats kreeg in de lichte mannen dubbeltwee, maar daarna als kandidaat voor de lichte ongestuurde vier wel tot de beste stoeltjesdansers behoorde. En zo zagen we op de zaterdag van het kampioenschap een nieuwe lichte mannen ongestuurde formatie met Joeri de Groot, Alwin Snijders, Karel Dormans, en Jeroen Spaans (Thêta, Proteus, WillemIII). De formatie ging opnieuw voluit ("ik stond na afloop nog een tijd te trillen op mijn benen" aldus Snijders), niet zozeer voor een snelle tegenwindse tijd, maar de afstand tot de concurrentie is natuurlijk ook een goede maat... en dat gat moest zo groot mogelijk zijn (10 seconden op de meet ten opzichte van het als tweede eindigende Aegir).
Maar ook deze Aegir-ploeg had veel vermogen. Wietse de Boer, en Rink Bakker moesten direct overwippen van de ongestuurde vier naar de ongestuurde twee, omdat ze drie kwartier later hun kans op een ticket naar de Nations Cup natuurlijk wilden verzilveren; geen probleem, ze wonnen ook nog zeer ruim van de aanwezige drie concurrerende ploegen. De volgende dag waren de Aegir aanhangers wederom enthousiast, omdat deBoer/Bakker in de lichte ongestuurde twee als derde eindigden, kort achter Verhallen/vd.Horst. Sjoerd Verhallen en Michiel vd. Horst (Nereus/Skadi) streden zondags weer in een tweegevecht met Michiel van Eupen en Eelke Westra (Argo), van start af leidend gewonnen door de twee Argonauten.

Verder in de rij van senior-B evenementen moet natuurlijk nog de overwinning van de junioren ongestuurde vier genoemd worden. Op de Ranstad Ragatta hadden we al een verrassende en flitsende strijd gezien tussen Olaf van Andel met Mitchel Steenman (Skadi/Breda) en Eric v. Dooren met Steven Hölscher (WIII/Spaarn) met winst voor het laatste duo. De zaterdag van het kampioenschap streden ze opnieuw tegen elkaar, met de wat lichtvoetiger roeiende WIII/Spaarne combi tegen de wat zwaarder zwoegende Skadi/Breda combi. Slechts toen ze halverwege moesten 'gaan staan' ging het tempo iets omhoog en kwamen ze naast WIII/Spaarne, maar dat was vanaf 3/4 baan weer mis, en zo was er opnieuw winst voor v. Dooren/Hölscher. De volgende dag stapten ze gezamenlijk in de ongestuurde vier, voor het kampioenschap in de senior-B categorie. De voorsprong was ruim vijf seconden, en raadt wie in ons dunbevolkt roeiland zich als tweede op streep meldden, ja alweer die lichte Aegir-vier.
Wat betreft de jongens junioren ligt het accent dit jaar op het boordroeien, zodat genoemde vier zich wellicht zal meten op de WK-junioren. Mogelijk is daar dan ook bij Kelvin Klatt (De Laak), de sterkste junior in de skif, alleen dit keer de titel winnend in de senior-B skif. En of er dan nog een reserver dubbeltwee geformeerd wordt, winnaars Jan Jacob Blusse en Stefan vd. Schootbrugge, staat in de sterren. En de nu 'op het water' liggende dubbele aanspraken op Nationss Cup, respectievelijk WK-junioren lijken wel iets te dicht op elkaar aan te sluiten.
Wat de meisjes junioren betreft, enkele van de sterksten waren afwezig, Suzanne van Reedt Dortland (RIC) werd in een onderling duel met clubgenoot Ellen Maas de nieuwe kampioene in de meisjes skif.

Maar één van de opvallendste dingen gebeurde toch wel aan het eind van het wedstrijdweekend. Eén van de allerlaatste wedstrijden gold de lichte mannen skif in de senior-B categorie.
En het mag wel vermeld, Ewout Brogt (Proteus) vocht de laatste twee jaar binnen een zeer kleine equipe, en in zijn eentje voor een internationale ereplaats. Maar het lot was hem niet gunstig gezind. Twee jaar achter elkaar, Kopenhagen 2000, Linz 2001, eindigde hij op een ondankbare vierde plaats tijdens de Nations Cup wedstrijden.
Maar kennelijk heeft Brogt nog steeds de leeftijd dat hij zich nog een jaar kan meten in het senior-B veld. Zondag in de namiddag was hij er weer bij. En opnieuw won hij en stelde daarmee naar alle waarschijnlijkheid zijn plaats in de Nations Cup equipe voor 2002 zeker.
De Hollandia had eens in Amsterdam rond gevraagd naar belangstelling van de roeiverenigingen om de 'catering' tijdens de Hollandia, annex NK, te verzorgen. En Skøll, niet afgeschrikt door het organiseren en improviseren op een kaal terrein (hoewel de Sloterplas was in 2001 wel 'aangekleed') toonde zich bereid daar iets van te maken. Met verve, hoewel dat kleine schaaltje uien was een beetje armoedig, ga daarvoor es kijken in het Gentse, hebben ze nog iets meer ervaring. Het weer zat mee, dat maakte het helemaal goed toeven, en de zogenaamde Skøll-burgers gingen grif van de hand.

Daar sta je dan als lichte roeier op het erevlot te wachten tot er toch nog iemand komt om je een medaille uit te reiken, en dan zie je en ruik je op enkele meters afstand die Skøll-burgers, je hebt toch immers de laatste wedstrijd van het weekend gevaren. Om de tijd even te doden, vragen je clubgenoten, "wat wil je hebben"?", nou, "geef mij maar een Skøll-burger" aldus Brogt. Zo gezegd/gevraagd, zo gedaan, en Ewout Brogt smulde ervan.


beeldmerk Laatst gewijzigd: