Henk Schrik / maart 2002 / foto's: Henk Schrik
[Winterwedstrijden, Proteus-Eretes, 2/3 maart 2002]
Proteus-Eretes
winterwedstrijden 2002

Proteus-duo wint hectische wedstrijd
Incidentrijk wedstrijd weekend

Ze hadden er wel op gehoopt, maar nog niet op gerekend, toch wonnen Dries van Dongen en Bart Buil op hun thuiswater in de ongestuurde twee. Gerard Egelmeers kwam naar Delft om zijn conditie te testen; hij bleef de concurrentie nog makkelijk de baas. Marit van Eupen liet opnieuw zien n van de snelste Nederlandse skiffeuzes te zijn. Als het om duurwedstrijden gaat blijft ook Kirsten van de Kolk meedingen voor de top, beide vrouwen eindigden ex aequo.
Bij het eerstejaars gebeuren op zaterdag viel op dat de vrouwenacht van Orca zich het meest onderscheidde, zij zijn duidelijk favoriet voor de twee grote voorjaarsklassiekers.

Incidentrijk
Het begon al op zaterdag, toen de server op de TU-Delft, waar de websites van de Delftse studentenverenigingen op gehuisvest zijn, het af liet weten, en zonder weekend beheerders op de TU betekende dat wachten tot maandag. Gelukkig bracht een back-up van het PEWW gedeelte op een bevriende computer uitkomst.
Zondags ging ook niet alles zoals wenselijk was. In de wedstrijd van de ongestuurde twee mannen kwamen Skadi en Triton met elkaar in aanvaring, een te vermijden incident, maar de gemoederen liepen hoog op, de stoppen sloegen door, beide partijen ondervonden tijd- en, bootschade (Triton).
De finish van de lange rij jongens junioren was af en toe best chaotisch en tegelijk spannend; soms in kluitjes van drie kwamen de jonge kemphanen over de finish. En toen liet men bij de tijdwaarneming een steekje vallen. Men vergat in de drukte opeens enkele roeiers te klokken, hetgeen tot gevolg had dat daarna handgeklokte tijden gecontroleerd moest worden eer de aanvankelijke uitslag gerectificeerd en bekend werd.
En dan waren er nog de kleinere persoonlijke incidenten natuurlijk. Ondanks een redelijk breed en recht kanaal, slaagden wederom diverse atleten erin hun tijd te verlengen door contact met de wallekant; soms was het eigen falen, soms had ook juiste sturing vanaf de wallekant kwaad kunnen voorkomen, hetgeen natuurlijk weer pittige discussies in eigen gelederen opleverde.

Boordvieren
Willem III had een veertje moeten laten, omdat de roeiers deels gestopt en deels niet langer volledig tot bondscoach De Boorders' elite corps behoorden. Maar in Delft kwam men zijn strijdlust meten, en de nieuwsgierigheid was gewekt hoe de combi-vier met Stephan v Dongen, Jos Klinge, Geert-Jan Derksen en Peter vd Noort zich zou verhouden tot de, geheel op de Varisty in voorbereiding zijnde, Euros vier met aan boord Robert vd Voorn en Simon Kolkman, het zilveren lichte ongestuurde duo van afgelopen jaar. Zij hadden nu twee zware tweedejaars aan boord. "Vanaf begin van de winter zijn we met dit 'Varsity-project' bezig", aldus vd Vooren, "daar is nu alles op gericht, met andere woorden, Euros gaat voor de winst op de Varsity". Daarvoor mag vd Vooren zelfs tijdelijk enkele pondjes aankomen, hoewel dat niet eens zo makkelijk is voor deze 'Dnnbein', aldus vd Vooren zelf. En die twee zware mannen in de boot wisten niet wat hun overkwam, want een blik in een seniorennummer, tja dat was even wennen.
De combi van WIII/Okeanos/Orca zakte door het ijs. Wat een duidelijke overwinning had moeten zijn, eindigde slechts in een derde plaats, vijf seconden achter het winnende Euros. Want ook de Triton-vier, waar Jurrien Rom Colthoff als slagman zijn bootmaten naar een hoger niveau moet leiden, bleef de combi nog net voor.

M4+/Vr-1ejrs8
Foto
serie

Eerstejaars
Niet alle eerstejaarsploegen kwamen naar Delft voor een eerste krachtmeting. Met name in het lichte veld (tenzij straks blijkt dat er niet meer ploegen zijn natuurlijk) meldden zich tot nu toe nog maar zes. Nereus hield met beide mannen achten het kruit nog droog tot de eigen wedstrijd (Vierkamp).
Bij de lichte mannen ging de winst, evenals het afgelopen jaar, naar thuisclub Proteus. Zij hadden negen seconden voorsprong op de groep van vier volgers, waarvan Skll net de snellere ploeg was en derhalve als tweede finishte. Bij de zware mannen was Orca de snelste met vijf seconden voorsprong op een kluit volgers, waarvan Amphitrite de tweede plaats bemachtigde.
In tegenstelling tot beide mannen categorien leek bij de eerstejaars vrouwen achten welhaast het gehele veld aanwezig met dertien deelnemende ploegen. Uitblinker was Orca. De voorsprong op naaste belager Nereus (inclusief de minder fortuinlijke 3e kilometer) was niet minder dan achttien seconden, waarna Gyas op nog eens extra acht seconden als derde eindigde. Orca lijkt daarmee de grootste favoriet voor de twee klassiekers.

Vrouwen skif
Skll had een groot aandeel (5 vrouwen) in het aantal inschrijvingen in de skifwedstrijd. Toch ontbrak Sklls' grootste troef; Hurnet Dekkers was, deels uit vermoeidheid/niet fit, niet aanwezig. Voor het overige was bijna het hele corps aan scullsters aanwezig.
Het was niet verwonderlijk dat de winst naar Marit van Eupen (Nereus) zou gaan. Zij heeft zich het afgelopen seizoen niet voor niets als een van de twee beste Nederlandse skiffeuzes getoond (een rechtstreekse confrontatie met Mirjam ter Beek -WIII- heeft in het naseizoen niet meer plaatsgevonden, de Randstad Regatta '91 was de laatste). Waren we daarmee Van Eupens' partner in de dubbeltwee vergeten? Nee, zeker niet, alleen Kirsten van de Kolk (Nereus) liet het afgelopen seizoen op de twee kilometer enigszins afweten, na haar eclatante Skifhead zege; of heeft dat te maken met het verschil tussen sprinters en lange afstandssporters? Feit is, dat ze er nu, op de vijf kilometer, wel weer stond. Zij was licht genoeg om in het lichte veld deel te nemen. De uitslag was miraculeus, want zowel Van Eupen als Van de Kolk scoorden een eindtijd van 22.48.41, ex aequo, en daarmee beiden snelste vrouw van de dag, en beiden een blikkie erbij, al waren het twee aparte velden waarin geroeid werd.
Vrouwen.skif
Foto
serie
Achter Van Eupen nam Melina Bus (Tromp) op ruim zeven seconden de tweede plaats in bij de zwaardere vrouwen, kort erop gevolgd door Judith van Os (Proteus), en Annemieke Klaren (Skadi). Nienke Hommes (Skll) benadeelde zichzelf in de wallekant, maar revancheerde zich de volgende dag met winst op Melina Bus, toen beide roeisters opnieuw aan de start verschenen.
Achter Van de Kolk eindigde Maud Klinkers als tweede van de roeisters die in het lichte veld startten, maar het verschil was daar wel inmiddels n minuut.

Mannen skif
We waren natuurlijk benieuwd naar de vorderingen van een aantal atleten sinds de laatste confrontatie tijdens de Hel van het Noorden. Niet alle topskiffeurs verplaatsen zich dit seizoen echter in de skif, dan wel slaan zo'n vroege wedstrijd nog even over, gewild danwel ongewild (geblesseerd). Wel aanwezig was nog n van Nederlands snelste skiffeurs, Gerard Egelmeers. "Hoe mijn seizoen eruit zal zien weet ik nog niet", aldus Egelmeers, "ik sta open voor opties, maar ik kom hier in Delft voornamelijk om mijn conditie te testen". De conditie van Egelmeers bleek alleszins in orde, geen van de aanwezige concurrenten kwam ook maar in de buurt van de tijd van Egelmeers (21 seconden verschil met nummer twee). Met miniem verschil slaagde Bert Westerveld (Orca) erin, vr de zich sinds eind vorig jaar in de kijker roeiende Julian Hoogland (Zwolsche), de tweede plaats te bemachtigen. Een andere nieuwe rijzende skiffeur, Matthijs Vellenga (Skll), verdeelde de laatste tijd zijn energie tussen skiffen en oefeningen in de ongestuurde vier in Sevilla. Hij verloor het zicht op een tweede stek na twee onaangename contacten met wallekant en dukdalf, waarna discussie met de volgers op de wal ook niet bijdroegen tot een snelle tijd; Vellenga werd vierde.
Mannen.skif
Foto
serie
In de uitslagen van de lichte skiffeurs zien we toch vaak de naam Argo staan, in dit geval synoniem voor Finn Borms. Borms lijkt 'wedstrijdverslaafd', althans hij is n van de altleten die nauwelijks een wedstrijd overslaat. Derhalve was hij ook weer in Delft van de partij, en geen andere lichte skiffeur was in staat Borms van de overwinning af te houden. Niet eerder dan zestien seconden later was het Tristan Kramers (Njord) die zich als tweede wist te kwalificeren.

Ongestuurde twee
Ydo Kleinlugtenbelt en Mendel Vergunst waren halverwege afgelopen seizoen opeens de smaakmakers op de nationale wedstrijden, zij werden verrassend Nederlands kampioen in de ongestuurde twee. Met de teleurstellende uitslag van de combi-vier een dag eerder, leek het Skadi-duo ten op zichte van de twee WIII-combi's redelijk favoriet voor de winst, "hoewel ik mijn clubgenoot Michiel vd. Horst en Sjoerd Verhallen (Nereus) wel vrees", aldus Kleinlugtenbelt vooraf.
Maar de wedstrijd zou anders verlopen. In het verloop van de wedstrijd zagen we het duo met Geert-Jan Derksen en Jos Klinge in hoog tempo snel vooruitkomen, zij zouden zeker voorin eindigen was de inschatting. "Ik was wel gebrand op revanche na die uitglijder in de vier een dag eerder", aldus Derksen, "en dat is aardig gelukt. Zo instappen met Jos (Klinge) gaat altijd wel, dat klikt wel". Achterin het veld startte het Skadi-duo en als laatste paar Proteus. Met nog anderhalve kilometer te gaan kwamen Dries van Dongen en Bart Buil (Proteus) dichter op Skadi. Tezelfdertijd had Skadi het voor hun gestartte Triton-duo ingehaald. Maar beide ploegen zaten aan stuurboordzijde (Triton geheel buiten), naar die zijde was verder geen uitwijkmogelijkheid; verstandig coachen is dan een grote gave!. Een aanvaring volgde, de gemoederen liepen op, bij Vergunst sloegen de stoppen door, schade en veel tijdverlies voor beide ploegen. Proteus kon aan bakboord ongehinderd zijn weg vervolgen. Met nog 600 meter te gaan zat Buil (slag) er echter wel helemaal doorheen, maar op de finish had het thuisroeiende duo toch nog zeven seconden over op Derksen/Klinge.
"Omdat we niets meer voor ons hadden als laatst startende ploeg, hebben we getracht zo kort mogelijk op Skadi te starten, zodat er direct ergens contact was", aldus Buil. "Onze combinatie sinds januari verloopt voorspoedig, zodat we op deze wijze ook het seizoen ingaan. Dries is wel wat sterker dan ik, maar we hebben een goed evenwicht gevonden zodat de boot goed recht door het water snijdt. We hadden niet direct verwacht te winnen, we wisten het eigenlijk niet, we hadden wel een kans natuurlijk..... Fijn dat het gelukt is".

Derksen/Klinge werden dus tweede. Op de derde plaats eindigde het in principe lichte Argo-duo met Eelke Westra en Michiel van Eupen, afgelopen jaar ook snel op dit water. Dit keer waren ze het opnieuw winnende duo in de lichte ongestuurde twee, Michiel van der Horst en Sjoerd Verhallen (Skadi/Nereus), zelfs n seconde te snel af.
Hoewel zoiets nooit met zekerheid te zeggen is; Skadi zou, ook zonder aanvaring, gezien het wedstrijdverloop (Proteus liep gestaag in op Skadi met nog 1500 meter te gaan), de race hoogstwaarschijnlijk niet gewonnen hebben.
M2_ / J18
Foto
serie
Derhalve werd de ongestuurde twee bij de mannen een overwinning voor Proteus. Daags tevoren was ook de winst in de ongestuurde twee voor vrouwen naar Proteus gegaan. Met 0.3 seconde verschil behaalden Heleen Geerlings en Lizette van der Kamp de overwinning vr Euros met Tjitske Stoel en Miranda Martens.

Junioren
Met 31 inschrijvingen spande de jongens junioren skif opnieuw de kroon in Delft. De snelste twee skiffeurs van het afgelopen jaar (Klatt, vd. Schootbrugge) waren echter afwezig. Niet dat het daarom minder spannend was, welnee, de vonken spatten eraf, zo hard werd er gestreden, en... ingehaald. Olaf van Andel (Skadi), Sem Alberga (Beatrix), Mitchel Steenman (Breda), en mogelijkerwijs Jerker Menninga (Hunze) leken de kandidaten voor de overwinning. Maar met verspreidde startposities was het ietwat onoverzichtelijk. Toch viel halverwege het gebeuren het oog op een duo; een ongelooflijk fanatiek roeiende Erik van Dooren (eind 2001 overgekomen van Pampus naar WillemIII), en een zich schor schreeuwende Jan Willem vd Wal op de wallekant. Het was inhalen geblazen, vijf zes werden successievelijk door van Dooren ingehaald, de prijs voor strijdlustigste roeier was al binnen, nu nog de einduitslag afwachten. Maar het was druk aan de finish, in kluitjes van drie kwamen de jonge kemphanen soms over de finish, zo ook met Van Dooren. En toen ging het even mis met de tijdwaarneming, een moment van onachtzaamheid. En dat betekende die middag langer wachten op een gerectificeerde uitslag dan de computer aanvankelijk aangaf. En inderdaad, Erik van Dongen kreeg loon naar werken, hij was n van de mogelijke kanshebbers, Olaf van Andel, een halve seconde voorgebleven. Steven Hlscher (Spaarne) eindigde op twaalf seconden als derde, met daarachter Menninga, Steenman en Alberga.
's Ochtends hadden de meisjes-18 strijd geleverd. Van het WK-viertal waren Anne van Drumpt (Argo) en Michelle Langeslag (Daventria) aanwezig; zij eindigden natuurlijk ook voorin het klassement. Van Drumpt won met overmacht (halve minuut) vr Langeslag. Toch werd Langeslag niet tweede, maar derde. Een nieuwe jonge skiffeuze meldde zich voor in het klassement. Lydwien Kuijk (Spaarne), afgelopen jaar nog tot 15/16 jarigen behorend en onder andere met een vierde plaats op de Skifhead in die categorie, behaalde nu (op 26 seconden) een tweede plaats achter Van Drumpt.

Uitslagen 2002


beeldmerk Laatst gewijzigd: