© Henk Schrik / 2002 / © pictures: Henk Schrik
[Randstad Regatta, Bosbaan | 20/21 April 2002]

20/21 april
2002
Bosbaan
Amsterdam



Dubbelslag voor Egelmeers en Dekkers
Ongestuurde vier voorlopig equipe-leiders

Meest opvallend tijdens de Randstad Regatta was de dubbelslag van Gerard Egelmeers (ThÍta). Allereerst was er de tweestrijd met clubgenoot Dirk Lippits in de skif. Het had er alle schijn van dat de zich op de skif concentrerende Lippits de wedstrijd zou winnen, maar de inmiddels zeer bekende lange sprint van Egelmeers deed Lippits de das om. De mentale klap kwam hard aan, Lippits stopte zijn race.
Nee, Egelmeers kwam de volgende dag niet uit in de dubbeltwee, maar in de ongestuurde twee. En, wat gebeurde er; met zijn nieuwe maat, Ido Kleinlugtenbelt (Skadi), zette dit duo de concurrentie te kijk.

De tweede voorname dubbelslag was voor Hurnet Dekkers (SkÝll), die na de Randstad Regatta als 'gearriveerd' beschouwd kan worden. Een boeiend duel met lichtgewicht skiffeuze Marit van Eupen, leverde uiteindelijk voor Dekkers de eerste Bosbaan-overwinning in de skif op. De volgende dag was er opnieuw winst voor Dekkers. Met haar clubgenote Nienke Hommes roeide ze naar zekere winst in de dubbeltwee.

Naar verwachting wonnen Michiel Bartman, Geert Jan Derksen, Geert Cirkel, en Diederik Simon (Nereus, Okeanos, Orca) in de ongestuurde vier; de lichte ThÍta vier ontbrak als sparringpartner. De lichte scullsters deden hun oefeningen dit weekend vooral mee in de zware velden. De lichte scullers hielden het wel apart met winst voor Alwin Snijders (Proteus). Ereplaatsen bij de meisjes junioren opnieuw voor Sophie Dirksmeier (Leythe), en bij de jongens domineerde Kelvin Klatt (De Laak) in de skif, en Eric van Dongen en Steven HŲlscher (WIII/Spaarne) in de ongestuurde wee. Superwinst was er tenslotte bij de jongste koters voor Ewout Lionarons (Euros); hij was deelgenoot in drie overwinningen.

Dubbelslag 1: Gerard Egelmeers

Skif
In het najaar besloot Dirk Lippits (ThÍta) de groep, de maten uit de dubbelvier, te verlaten, en zich verder te concentreren op de skif. Op de Randstad Regatta zagen we Lippits voor het eerst in actie. Het had er alle schijn van, en dat werd het ook, de finale van de mannen skif, een duel tussen Lippits en zijn clubgenoot Gerard Egelmeers, wiens conditionele proef we al gezien hadden in Delft (winst), en op de Skifhead (2e).
Egelmeers had een snelle start, maar werd al snel bijgehaald door Lippits, die een groot deel van de race leidde met enkele bootlengtes voor Egelmeers. Maar, met nog 700 meter te gaan, was het toch weer het sein voor Egelmeers de lange sprint in te zetten, af en toe even controlerend hoe snel hij dichterbij kwam. Hij zette de aanval door. Met nog 300 meter te gaan kwam Egelmeers langszij Lippits, en plotsklaps was het incident daar; Lippits kreeg een mentale klap en stopte zijn race. Refererent aan zijn zevende stek in Sydney, zei Egelmeers, "ik ben natuurlijk wel een soort maatstaf waarboven een skiffeur moet uitkomen die op een wereldkampioenschap iets wil bereiken. Als dat, zoals vandaag, niet lukt, is dat even een zware klap". Lippits is een ervaring rijker door dit incident, de weg naar Sevilla in september is nog lang, met voldoende herkansingen tot die tijd.
Door de commotie was de aandacht voor wat er achteraan kwam weggevallen. De Zwolsche Nieuw-Zeelander Julian Hoogland (zie mijn eerdere berichten) slaagde erin (op 12 seconden) de tweede plaats te bemachtigen, voor Thomas Dirksmeier en Gijs Vermeulen (beiden Nereus).

Dubbeltwee
De finalisten Hoogland, Dirksmeier, en Vermeulen zagen we de volgende dag weer terug in de dubbeltwee. Naast de laatste twee, behoren ook onder andere Jurrien Rom Colthoff (Triton), de dag tevoren B-finale winnaar en de 4e totaaltijd, en Benjamin Schuring (Skadi) tot bondscoach Klerks' scullersgroep. Colthoff/Vermeulen en Schuuring/Dirksmeier vormden de beide dubbels. Julian Hoogland had in Renť ten Thije (Euros) een partner gevonden. Ten Thije die zich redelijk teweer stelde in de skif afgelopen jaar tijdens stormachtige wedstrijden in Harkstede en daarna plotseling in een WK-acht verzeilt raakte. Twee weken na de oefeningen in een boordboot voor onder andere de Varsity toonden Vermeulen/Rom Colthoff de betere ploeg te zijn in de dubbel. De kansen op een tweede stek voor Hoogland/ten Thije waren gunstig, maar toch konden ze een laatste jump van Dirksmeier/Schuuring niet keren; het verschil op de meet bedroeg slechts 0.3 seconde. Koen de Koning en Erik Landman (Amstel/Okeanos) konden de schade tot een verdere 3 seconden beperkt houden.

Ongestuurde twee
De volgende dag zagen we Egelmeers terug; niet in de dubbeltwee, maar verrassenderwijs in de ongestuurde twee. In Ido Kleinlugtenbelt (Skadi), vorig jaar deeluitmakend van de gestuurde vier in MŁnchen, en uiteindelijk ook in de acht in Luzern, had hij kort na de Skiffhead een nieuwe maat gevonden om samen in de ongestuurde twee te stappen. "Natuurlijk train ik in de winter ook wel in de ongestuurde twee", aldus Egelmeers, "maar mijn laatste 2km wedstrijd in dit nummer is toch alweer vier jaar geleden". Het resultaat was al even opvallend als de samenstelling van het duo. Zonder pardon zetten Egelmeers en Kleinlugtenbelt de concurrentie opzij. Bas Buil en Dries van Dongen (Proteus), begin maart de winnaars in Delft, wisten een tweede plaats zeker te stellen ten koste van het WIII-duo, Stephan van Dongen en Jos Klinge, die in deze race duidelijk tekort kwamen; eerder conditioneel dan technisch.
"Verandering van spijs doet eten", aldus Egelmeers, "ach het wordt es tijd iets anders te doen, en deze combinatie is wel een fris idee". "De instapcombinatie!", aldus de lachende Kleinlugtenbelt.
In de lichte pendant van dit nummer ontbrak het Euros-duo, en dus werd het een duel tussen twee ploegen die elkaar zeer goed kennen, Sjoerd Verhallen en Michiel vd. Horst (Nereus/Skadi) tegen Michiel v. Eupen en Eelke Westra (Argo). De overige ploegen speelden geen rol in deze wedstrijd, de Argonauten wonnen met 2.5 seconden verschil.

Ongestuurde vier
De mannen uit de ongestuurde vier, Michel Bartman, GeertJan Derksen, Geert Cirkel, en Diederik Simon, kwamen niet in de ongestuurde twee aan de start; zij hielden het de eerste dag bij een start in de ongestuurde vier. Een mogelijke sparringpartner, de lichte ThÍta-vier, was niet van de partij. Toch was het verrassend dat in de finale de all-Nereus vier met de Charante, Hartog, Smulders, Groot, de eerste kilometer dapper stand hield naast de Bartman-vier alvorens die zich konden losweken en alsnog met een comfortabele afstand de winst pakken.

Dubbelslag 2: Hurnet Dekkers

Gearriveerd in de skif
Welgeteld had Hurnet Dekkers tot nu toe twee wedstrijden (Randstad en Keulen 2001) in skif tussen de ballen uitgevoerd. En tijdens recente oefeningen in Hazewinkel had ze nog moeite met die ballen zo gaf de openhartige scullster toe. Des te groter was de blijdschap na de naar grote tevredenheid verlopen skiffinale, die in winst eindigde. Tot nu toe moest Dekkers op de lange baan nog behoorlijk inleveren bij lichtgewicht skiffeuze Marit van Eupen. Dekkers was zeer benieuwd hoe die verhoudingen op de 2km zouden zijn. De eerste 500m was voor Dekkers; v.Eupen stopte zeer veel energie in de tweede 500m en nam een voorsprong op Dekkers. Die bleef 'geduldig' tot het laatste kwart, waarin ze goed versnelde. v.Eupen kon de sterke halen van Dekkers niet voldoende beantwoorden en moest zich in de laatste 100m gewonnen geven. Met deze overwinning kon Dekkers zich wel als 'gearriveerd' beschouwen, hoewel de overwinning nog nipt was. Met Dekkers, streden haar coaches Steffen de Vries en Jasper Smink om wie de breedste lach kon produceren. Weliswaar zat er een behoorlijke afstand tussen Dekkers, v. Eupen en dan de rest, maar Melina Bus (Tromp) en Nienke Hommes (SkÝll), respectievelijke derde en vierde, trainen ook onder beide coaches; het stemde beide coaches tot tevredenheid. Femke Dekker (Nereus) eindigde als vijfde voor Froukje Wegman (Okeanos).

Dubbeltwee
Zondags werden de oefeningen voortgezet in de dubbeltwee. Van de SkÝll-groep vormden Dekkers/Hommes en Bus/Smulders de duo's in de finale. Bondscoach voor de lichte scullsters, Josy Verdonckschot, had voor deze oefening ook twee boten in de finale, hij had gekozen voor v.Eupen en Maud Klinkers (Triton) in de ene boot en Kirsten vd Kolk (Nereus) en Aukje Zuidema (SkÝll) in de andere boot. Na een lichte hapering bij de start namen Dekkers/Hommes als snel de leiding, wisten die positie, zonder ernstige dreiging te handhaven; en daarmee was Dekkers' tweede blik binnen. Drie ploegen streden voor de tweede plaats; binnen 2.5 seconde van elkaar kwamen vEupen/Klinkers, Bus/Smulders, Zuidema/vd.Kolk in die volgorde over de finish. Verdonckschot toonde zich tevreden met het evenwicht tussen zijn ploegen, en stelde nadrukkelijk een tijd lang op verschillende wedstrijden te willen blijven rouleren. Voor Femke Dekker die met Elien Meijer samen roeide bleef er na een matige eerste dag ook nu slechts de vijfde plaats. Voor Meijer Dekker was de dag helemaal een beetje zuur, omdat de acht, waar zij later het slagenpaar vormden, van de wedstrijd werd uitgesloten, vanwege een administratieve fout (wissel in de ploeg niet/te laat gemeld).

Dubbelslag 3: Alwin Snijders

Skif
Een van de eerste belangrijke finales op de zaterdag vormde de lichte mannen skif. Alleen beroofde een van de voorname kandidaten voor de overwinning, Gerard vd. Linden (Nereus), zichzelf van mogelijke winst. Na enkele starthalen was kennelijk een opengesprongen dol de oorzaak van zijn duikeling in het water. De wedstrijd was daarna een duel tussen Ronald Backer Dirks (De Hoop) en Alwin Snijders (Proteus). Snijders won met een kleine marge (0.74 seconde). Achter Tristan Kramers (Njord), werd broer Ivo Snijders (Nereus) vierde. Een uitschieter was er nog in de C-finale waar Geo Arnold (Wetterwille) de vierde totaaltijd van alle 23 deelnemers scoorde.

Dubbeltwee
De volgende dag waren er geen voorwedstrijden in de lichte dubbeltwee. En bijna had Gerard vd. Linden het dit weekend zonder wedstrijd moeten stellen, want hij en zijn bootmaat voor het weekend, Ivo Snijders, werden uitgewogen voor de finale. Na wat gelobby kon het duo uiteindelijk op de buitenbaan buiten mededinging meedoen. En na een duel met broer Alwin, die met bootmaat Dylan vd. Linden (Amstel) geheel aan de andere kant voeren, was de uitslag toch dat de uitgewogen combi vd.Linden/Snijders het wonnen van de ingewogen combi vd.Linden/Snijders; maar de medailles voor het laatste duo waren. Finn Borms en Tristan Kramers (Argo/Njord) scoorden een derde plaats voor het noordelijke duo met Geo Arnold en Huub Bots (Wetterwille).
Hoe de strijd beide dagen met een niet omgeslagen skiffeur en een ingewogen duo was geweest, zullen we niet weten. Nu was wel duidelijk; Alwin Snijders scoorde beide dagen een medaille.

Tripleslag 1/ Dubbelslag 4: Ewout Lionarons, Thijs vd. Wint

Junioren 15/16
Tijdens de Skifhead was al opgevallen hoe snel de van Amycus naar Euros verhuisde jongen Ewout Lionarons was. Hij won met grote voorsprong de 4km. Dat was op de Randstad Regatta niet anders, een groot gat gaapte tussen hem en de rest; blik1. De nummer twee op de Skifhead, Tijs vd. Wint (WIII), werd nu ook weer tweede, zij het op het nippertje. Het was voor de begeleiders aanleiding beide knapen bij elkaar in de boot te zetten; zaterdags had dat al tot een grote overwinning geleid in de dubbeltwee, blik2 voor Lionarons. Ter afsluiting startten beide roeiers ook nog met beide Hoop-roeiers, Teun vd. Kroef en Daan Henneman, in de J18-dubbelvier, en wisten de oudere combi met vd. Valk, v.Hattem, Alberga en Menninga met 3 seconden verschil te kloppen, blik3 voor Lionarons, en natuurlijk blik2 voor vd. Wint.

Dubbelslag 5: Mette Beugelsdijk

Meisjes/Jongens 17/18
Bij de jonge meiden van 18 roeide de 'gevestigde orde' (afgelopen jaar met zijn vieren in de dubbelvier op de WK) op de Randstad Regatta ook weer vooraan, finishten ook binnen 5 seconden van elkaar. Mette Beugelsdijk (Leythe) bleek na 2km de snelste te zijn, op ruim een seconde voor Michelle Langeslag (Daventria). Direct daarachter finishte Anne van Drumpt (Argo) als derde, gevolgd door Sophie Dirksmeier (Leythe). Daarachter finishten Suzanne Breedt (RIC) en Lydwien Kuijk (Spaarne), de jongere meisjes die dit jaar ook al in Delft danwel Skifhead goed gescoord hadden. Een dag later toonde de Leythe dubbel zich duidelijk de snelle ploeg voor Langeslag/v.Drumpt. En daarmee hadden we opnieuw een dubbele overwinning in een van de belangrijke categorieŽn tijdens de Randstad Regatta.
De skif finish had ik niet kunnen zien, en abusievelijk op basis van programmaboekje Dirksmeier (Leythe2) als 1e genoteerd (zie uitslagen waarop Leythe2 als winnaars stond), maar Michelle Langeslag was attent dit te melden).

Die klapper ging voor Kelvin Klatt (De Laak) dit jaar niet op, maar dat lag niet zozeer aan het feit dat het niet lukte, als wel aan de keuze van de roeinummers. Zaterdags toonde hij zijn overmacht in de skif. Tot halverwege deed Stephan vd. Schootbrugge (WIII) moeite om Klatt bij te houden; maar de vorm was er nog niet, vd Schootbrugge verloor terrein. Ook Erik van Hattem (Spaarne) slaagde er nog in de WillemIII-er te passeren; op 5 seconden afstand van Klatt eindigde v. Hattem als tweede. Sem Alberga (Beatrix) scoorde nipt voor Teun vd. Kroef (De Hoop) een vierde plaats.
Een dag later waren Alberga/v.Hattem de snelste ploeg in de dubbeltwee. Klatt en vd. Schootbrugge hadden gekozen voor deelname aan de mannendubbeltwee. Een moeizame race eindigde in een 5e en laatste plaats; toch waren zij (6.54 om 7.01) nog sneller dan de ruim een uur eerder gestartte Alberga/v.Hattem.

Opzien baarde de wedstrijd in de ongestuurde twee. Als een volkomen verrassing presenteerden zich Eric van Dooren en Steven HŲlscher (WIII/Spaarne) op het water. "Voor mij was het minder verrassend", alus coach Jan-Willem later, "ik wist de trainingstijden, en wist dus wat er mogelijk was; ze hadden een goede kans om te winnen". Vanaf de start ging het gelijk op met de afgelopen jaar op de junioren WK als 6e geŽindigde duo Olaf van Andel en Mitchel Steenman (Skadi/Breda). Toen de 750m gepasseerd was mompelden v.Dooren/HŲlscher wat tegen elkaar, en gingen er vandoor. Als door een stok geslagen bleven v.Andel/Steenman achter, en de achterstand werd steeds groter. Een glorieuze overwinning was het resultaat voor de WIII/Spaarne combi; 13 seconden bedroeg het verschil (0.7 seconde kwam het duo tekort voor een baanrecord). Jan-Willem's andere ploeg, Jan vd.Ven en Camiel v. Hoorn werden op een halve minuut derde.
Beide eerstgenoemde ploegen troffen elkaar de volgende dag weer in de mannen ongestuurde twee. De dag ervoor had er natuurlijk ingehakt, en v.Andel/Steenman waren nu natuurlijk gewaarschuwd voor de winnaars van de vorige dag. De twee ploegen troffen elkaar in de voorwedstrijd, waar het WIII/Spaarne duo afgetroefd werd (4 seconden) door v.Andel/Steenman, en met een derde plaats de finale miste. v.Andel/Steenman finishten uiteindelijk als 5e in die opvallende finale met winst voor Egelmeers/Kleinlugtenbelt.

Dubbelslag 6/7: Eerstejaars Nereus en Skadi

Het waren weliswaar niet dezelfde ploegen die twee keer in de prijzen vielen, maar zowel Nereus als Skadi hadden twee keer de medailles te vieren met hun eerstejaars ploegen. Zaterdag was het Nereus dat zowel met hun zware mannen als vrouwen, die de beginnelingen status al kwijt waren door overwinningen op het Amsterdam-Rijnkanaal, nu in het '1EJrs'-veld. De overwinning van de mannen was nipt, de vrouwen blijken echt de sterkste eerstejaars vrouwen acht. Nereus licht heeft intussen de handdoek in de ring gegooid, en onder meer de overstap gemaakt naar de vier.
Zondag traden de nog niet gepromoveerden weer tegen elkaar in de strijd. Zaterdags waren de vrouwen van Orca en SkÝll respectievelijk als 2e/3e geŽndigd. Die inmiddels vastgelegde pikorde bleef zondags gehandhaafd, Orca won voor SkÝll. Met Euros niet meer aanwezig won Skadi-licht zeer ruim de wedstrijd. Helaas is in dit veld het aantal deelnemers al bij zes blijven steken, zodat geen voorwedstrijden meer geroeid hoeven te worden. Bij de zware mannen moest Orca beide dagen genoegen nemen met een tweede stek. Na nipt verlies op zaterdag tegen Nereus, moest Orca ook zondag, na een lange zeer gelijkopgaande strijd tegen Skadi, het loodje leggen (1.6 seconde). Twee blikken dus voor beide verenigingen, zowel Nereus als Skadi.

Randstad
vrouwen,scull
Randstad
mannen, scull
Randstad
boordroeien
Randstad
 junioren 
Randstad
 1e-jaars 
Foto
serie
Foto
serie
Foto
serie
Foto
serie
Foto
serie

beeldmerk Laatst gewijzigd: