© Henk Schrik / 2002 / © pictures: Henk Schrik
[Bosbaan verbreed, Amsterdam| April 2002]


Er kan weer geroeid worden
Bosbaan verbreed, maar meer (nog) niet!

Zou het meeste wedstrijdminnend roeivolk naar het Amsterdamse stadhuis zijn getogen om het ongenoegen te uiten, als de aannemer de duimschroeven niet waren aangedraaid om aan de minimale eisen te voldoen, opdat een eerste geplande wedstrijd op een verbrede Bosbaan plaats zou kunnen vinden?
Ach nee, we mopperen wat, en laten alles over ons heenkomen, zelfs de consequentie van een jarenlange hogere contributie. Ik kan me niet herinneren dat de KNZB of haar leden enige Euro hebben meebetaald aan het nieuwe (Amsterdamse) Sloterpark-wedstrijdbad, of dat de KNAU, of haar leden, enige cent hebben bijgedragen aan de verbouwing van het Olympisch Stadion.
Maar nu we inmiddels allemaal ons steentje moeten bijdragen komen er van die boeiende zalvende frasen van het stadhuis, over SPORTSTAD, zelfs NOC&NSF topman Blankert wilde zijn zalvende woorden nog wel kwijt (en hij wil nog weleens een keer terugkomen voor een borreltje).

Het party-volk heeft wellicht niet veel meer gezien dan de party-tent op de kop van de Bosbaan, vanwaar zich een mooie brede waterpartij uitstrekt. En misschien hebben ze de startlichten gezien, want die zijn bij helder weer op 2km afstand bijna te zien.
Verbreding
Bosbaan
Foto
serie
Wat ze zeker niet hebben gevoeld, dat het ene fietspad nu nog een zuigend zandpad was, en het andere fietspad in twee dagen zorgde voor een ontzettend beurs achterwerk, vanwege de onnoemelijke hoeveelheid gaten in het wegdek (ja er stond een bordje: gevaarlijk fietspad!). Coaches die er elke dag vertoeven moeten wel een extra gevaren verzekering afsluiten.
Wat ook verborgen bleef was de enorme puinhoop achter de eerste bomenrij, waar gevaarlijke grote vloeivelden van bagger zijn gedumpt. Ach en zo misten we nog een goedwerkende tijdmeting, moet er nog gewerkt worden aan een juiste oplijning van de ballen, etc.
De organisatie van de Randstad Regatta had geluk. Een zonnig weekend bespaarde veel ergernis die zou zijn ontstaan als het geplensd had. Ze had voor zichzelf wel een afgeschermd tentje opgeslagen langs de waterkant. Zitplaatsen voor het publiek waren echter niet geregeld, zodat iedereen naarstig zocht naar een stukkie droog hout of een graspol om te kunnen zitten; meegebrachte zomerstoeltjes waren dit keer een uitkomst.
Hoe lang moet er nu nog op de overige structurele voorzieningen gewacht worden? De annemers kregen voor een aantal weken de duimschroeven aangezet. Maar nu burgemeester Cohen (die de vuurpijltjes tot ontsteking bracht), en zijn gevolg weer stadwaarts zijn getrokken, kan het rustige werktempo weer gehanteerd worden. En dat betekent nog eens 1, 2, of 3 jaar voordat alles rondom de verbrede Bosbaan enigszins op orde komt.
Ok, de baan is verbreed, dat is een groot winstpunt van de miljoenen Euro's die de operatie kost. Er kan weer getraind worden, de eerste wedstrijd heeft inmiddels weer plaatsgevonden, en de puinhoop die nu nog overal aanwezig is, zijn we over 5 jaar wellicht allemaal vergeten, dan ligt de Bosbaan er weer prachtig bij alsof het altijd zo geweest was. Maar hoe zit het met die droom, Het Wereldkampioenschap organiseren, want dat was volgens sommigen toch DE aanleiding voor de verbreding? Eerst zal de baan nog eens gekeurd moeten worden, en zullen enkele internationale tests (op zich al een hele krachttoer, en dan denken we vooral financieel) moeten hebben plaatsgevonden, alvorens een WK tot de mogelijkheden behoort, en dan zijn we, gezien de planningstermijn van een wereldkampioenschap, al voorbij 2008.

Maar één ding is zeker, het 'bakkie & happie' (koffie met appeltaart) bij Waterman in het restaurant onder de tribune zal nooit terug komen, dat is definitief nostalgie.


beeldmerk Laatst gewijzigd: